Op zoek naar een nieuwe invalshoek voor Sinterklaascadeautjes toog Van aanpakken naar de kringloopwinkel. Boven de stad hing een dreigende mengeling van gouden herfstzon en ferme winterregen. Bij de ingang had de uitbater van de kringloop een bonte mix van stoelen en kastjes uitgestald. Op één van de stoelen zat een man. Zijn vale spijkerbroek en blauw jasje waren overduidelijk al erg vaak in de was geweest. De stoel zat blijkbaar zo comfortabel dat hij volkomen ontspannen een beetje zat te knikkebollen. Een beetje prototype van een vieze man, als het ware. Maar zoiets mag je natuurlijk niet zomaar denken van iemand die misschien gewoon even enorm toe was aan een dutje.

Binnen in de kringloopwinkel speelde Sky Radio alvast haar eerste kerstliedje. Het aanbod in de puzzelhoek was aantrekkelijk groot. Maar met tweedehands puzzels weet je het maar nooit: er ontbreken vaak paar stukjes. En daar kan Sint niet mee aan komen zetten.

Op  naar de stripcorner, met in de bakken een chaotische verzameling oude Tina’s, Guus Flater en Duckjes. Met hier en daar wat oude nummers van de Rooie oortjes. In beduimelde staat, hoe cliché. Terwijl ik me afvroeg wie die nou zou kopen, liep ik weer naar buiten. De winterregen was ondertussen in volle kracht losgebarsten. Ondanks dat zat de man nog steeds op de kringloopstoel. De slaap had hem volledig overmand. Zijn kin was op zijn borst gevallen, zijn armen helemaal slap. En, zag ik nu: zijn geslacht ook. Dat lag open en bloot in zijn schoot. In rust, dat wel. Maar al met al een indrukwekkende jongen.

Toch een vieze man dus.

Maar dankzij de regen wel met een schone lul.